جمله های کوچک، درس های بزرگ

اثر: امیر رجبی

کسی می لنگد یعنی هنوز راه می رود!

نگذارید که حتی آب دادن گل های باغچه به عادت آب دادن گل های باغچه تبدیل شود.

ما هرگز خوش بختی خود را نمی بینیم اما خوش بختی دیگران همیشه در پیش چشم ماست.

به نور نگاه کن! سایه ها پشت سرت خواهند بود.

عشق قبل از آن که دو بال به انسان بدهد، دو پای او را می شکند.

هرگز امید را از کسی سلب نکن. شاید تنها چیزی باشد که او دارد.

حسود فکر می کند که اگر پای همسایه اش بشکند. او بهتر می تواند راه برود.

کسی که کاری نمی کند اشتباهی نمی کند و کسی که اشتباهی نمی کند چیزی یاد نمی گیرد.

هر وقت که زمین خوردی، حداقل چیزی از زمین بردار!

اگر  می خواهید اخلاق کسی را امتحان کنید به او قدرت بدهید.

مشکل دنیا این است که جاهلان مطمئن هستند و دانایان مردّد.

این کوه نیست که شما را از پای می اندازد، خرده ریگی است که در کفش دارید.

اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی، لذت دیدن ستاره ها را از دست می دهی.

بردن همه چیز نیست، اما تلاش برای بردن چرا؟!

برای هر مشکلی حداقل دو راه حل وجود دارد: سکوت و گذر زمان.

زیاد زیستن آرزوی همه است اما خوب زیستن آرمان یک عده معدود.

قانون بقای اشتباه: ما اشتباهات جدیدی کشف نمی کنیم، اشتباهات گذشته را تکرار می کنیم.

از زندگی آنچه لیاقتش را داریم به ما می رسد، نه آن چه آرزویش را!

آنکه ثروت خود را باخت، زیاد باخته، اما آن که شهامت خود را باخت، پاک باخته.

من به شانس خیلی اعتقاد دارم، چون هر وقت که تلاش می کنم. شانس می آورم!

اگر خاموش باشی و دیگران به سخنت بیاورند. بهتر از آن است که سخن بگویی و دیگران خاموشت کنند.

هیچ بستری نرم تر از وجدان آسوده نیست.

پرتوهای خورشید تا وقتی که متمرکز نشوند، نمی سوزانند.

کسانی که دیر قول می دهند، اغلب خوش قول ترین مردمان دنیا هستند.

خطر کردن و احتیاط هر دو لازمند: اولی برای رسیدن به پیروزی ، دومی برای حفظ آن!

چهار روش برای اتلاف وقت وجود دارد: کار نکردن ، کم کار کردن، بد کار کردن و کار بیهوده کردن!

نبوغ در سادگی است.

دروغ مثل برف است، هر چقدر که آن را بغلتانی بزرگتر می شود.

اگر با نه احمق سر و کار دارید، مواظب باشید که شما دهمی نباشید!

خدایا از من در مقابل دوستانم محافظت کن! در مقابل دشمنانم خودم می توانم.

برای آن که یاد بگیریم چگونه سخن بگوییم دو سال کافی است. اما برای آن که سکوت را بیاموزیم پنجاه سال هم کم است.

ارزش هر کس به اندازه چیزی است که به دنبال آن است.

ماهی اگر دهانش بسته باشد، هیچ وقت به قلاب گیر نمی کند!

به خودت مغرور نشو! برگ ها همیشه وقتی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند.

مردم اغلب از بی وقتی شکایت می کنند. در حالی که مشکل اصلی بی هدفی است.

اجازه نده، کارهایی که نمی توانی انجام دهی، تو را از کارهایی که می توانی انجام بدهی، باز دارد.

اثر: امیر رجبی

+ نوشته شده در  شنبه ۱۳۸۹/۱۲/۰۷ساعت 20:19  توسط ابوذر اسدی  |